VOGELS VAN IJSLAND papegaaduiker, Fratercula arctica

Fratercula arctica; zonder twijfel is de papegaaduiker het topmodel in vogelfotografie! Door de zware rijk-gekleurde snavel en het wit-gekleurde gezicht kan deze vogel niet verward worden met andere soorten. Let ook op de roodgekleurde poten (hebben de zwarte zeekoeten maar ook, maar geen enkele ander alkachtige van het gebied). Een ander karakteristieke eigenschap die ze onderscheiden van alle andere alkachtigen is de manier waarop zij op de grond staan. Waar andere alkachtigen op hun knieën leunen, staan de papegaaijduikers rechtop hun poten. Dit maakt het dat papegaaijduikers veel beter kunnen lopen dan andere alkachtigen. De papegaaijduiker - hoewel alleen te vinden langs de kust - is de meest algemene vogel van IJsland. Sterker nog: van alle Europese papegaaiduiker broeden de meesten op IJsland ( 8 tot 10 miljoen paartjes!) Net als andere alkachtigen broeden ze in kolonies (zij het nogal losjes). Het ei wordt echter verstopt in onderaardse gangen die zij meestal uitgraven op de rand van de harde rotsen en venige bodems die daarboven op liggen. Het is opmerkelijk dat deze vogel zo weinig schuw is voor mensen (en dus een ideaal object voor de amateurfotograaf die ook wel eens een kiekje van een gevederd vriendje wil maken) terwijl hij in het verleden zo opgejaagd is voor vlees en eieren. Kennelijk heeft hun eigenschap dat ze en goed kunnen lopen en goed kunnen vliegen hun behoedt tegen uitsterving zoals de grote alk is overkomen (uitgestorven eind 19e eeuw: deze vogel kon niet vliegen en slecht lopen - het was bij uitstek de pinguin van het noordelijk halfrond maar moest net als de DoDo ten ondergaan als gevolg van de verspreiding van ene H.sapiens, het allerlaatste exemplaar was op IJsland gedood).

Terug naar de home page